Η χρησιμοποίηση συμβατικών καυσίμων χαμηλής θερμογόνου ικανότητας ή υψηλής περιεκτικότητας σε θείο αναμεμιγμένων με βιομάζα παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον, εξαιτίας των συμπληρωματικών ιδιοτήτων των δύο καυσίμων, καθώς τα βιοκαύσιμα έχουν μικρή περιεκτικότητα σε τέφρα και θείο και υψηλή συγκέντρωση πτητικών που βελτιώνει των απόδοση της καύσης των χαμηλής ποιότητας ανθράκων.

Για τη διαπίστωση των πλεονεκτημάτων αυτής της πρακτικής και για τη διερεύνηση της δυνατότητας εφαρμογής της πραγματοποιήθηκε μια σειρά πειραμάτων συνδυασμένης καύσης στην εργαστηριακή εγκατάσταση ρευστοποιημένης κλίνης φυσαλίδων του Εργαστηρίου Ατμοπαραγωγών και Θερμικών Εγκαταστάσεων (ΕΑΘΕ). Τα καύσιμα που χρησιμοποιήθηκαν ήταν προξηραμένος λιγνίτης Μεγαλόπολης, λιθάνθρακας Gottelborn και δύο διαφορετικά είδη βιομάζας, το ελαιοπυρηνόξυλο και το άχυρο. Κατά τη διάρκεια των δοκιμών έλαβε χώρα ο προσδιορισμός της αναλογίας των καυσίμων στο μίγμα με παράμετρο το λόγο αέρα καύσης, λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της τεχνολογίας καύσης που χρησιμοποιήθηκε. Με αυτόν τον τρόπο εξετάσθηκαν οι επιδράσεις πάνω στη συμπεριφορά της καύσης, στις εκπομπές αέριων ρύπων, στην έκλυση των πτητικών, στα χαρακτηριστικά της παραγόμενης τέφρας και στην τάση της για το σχηματισμό συσσωματώσεων και επικαθίσεων.

Τα αποτελέσματα των πειραμάτων έδειξαν ότι η συνδυασμένη καύση είναι τεχνικά επιτεύξιμη και θα μπορούσε να εφαρμοσθεί σε εγκαταστάσεις μεγάλης ισχύος με την προϋπόθεση ότι όλα τα προβλήματα που προκύπτουν από την τήξη της τέφρας σε υψηλές θερμοκρασίες μπορούν να αντιμετωπισθούν σε βιομηχανική κλίμακα.

Keywords : ρευστοποιημένη κλίνη, συνδυασμένη καύση, λιγνίτης, ελαιοπυρηνόξυλο, άχυρο, εκπομπές, συσσωματώσεις τέφρας