Ως μια πολλά υποσχόμενη και τεχνικά βιώσιμη προοπτική για τη μείωση της εκπομπής του CO2 και επομένως του φαινομένου του θερμοκηπίου προβάλλει, τα τελευταία χρ6νια, η θερμική αξιοποίηση της βιομάζας. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας, ερευνήθηκε πρόσφατα από το Εργαστήριο Ατμοπαραγωγών και Θερμικών Εγκαταστάσεων του ΕΜΠ (ΕΑΘΕ) το ενδεχόμενο της ενεργειακής αξιοποίησης του ελαιοπυρηνόξυλου ως συμπληρωματικό καύσιμο σε μονάδες καύσης στερεών καυσίμων. Δοκιμές συνδυασμένης καύσης λιγνίτη Μεγαλόπολης με ελαιοπυρηνόξυλο έλαβαν χώρα σε δύο διαφορετικές εγκαταστάσεις, στην εργαστηριακή ατμοσφαιρική ρευστοποιημένη κλίνη του ΕΑΘΕ και στις Μονάδες Ι και Π του Θερμικού Σταθμού της Μεγαλόπολης. Στόχος των πειραμάτων ήταν να προσδιορισθούν οι συνθήκες λειτουργίας για την πλήρη καύση ενός τέτοιου μίγματος καυσίμου με δύο διαψορετικές τεχνολογίες καύσης. Για αυτό το λόγο Πραγματοποιήθηκε ο πειραματικός προσδιορισμός της αναλογίας των καυσίμων στο μίγμα λαμβανομένης υπόψη της επίδρασης της προσθήκης του ελαιοπυρηνόξυλου στις εκπομπές αέριων ρύπων, στην έκλυση των πτητικών, στα χαρακτηριστικά της παραγόμενης τέφρας και στην τάση για ρύπανση και φθορά των επιφανειών.

Τα συμπεράσματα αυτής της έρευνας έδειξαν ότι το ελαιοπυρηνόξυλο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως καύσιμο υποστήριξης του λιγνίτη σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις, όπως είναι οι Θερμικοί Σταθμοί της ΔΕΗ, με την προϋπόθεση ότι θα πραγματοποιηθούν όλες οι αναΥκαίες κατασκευαστικές τροποποιήσεις. Επιπλέον, η εφαρμογή της περίπτωσης του ελαιοπυρηνόξυλου μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία για τη χρήση και άλλων παρόμοιων καυσίμων βιομάζας.

Keywords : Συνδυασμένη Καύση, Ελαιοπυρηνόξυλο, Λιγνiτης, Εκπομπές, Επικαθίσεις Τέφρας